Zakład Literatury i Kultury Francuskiej i Frankofońskiej

Kierownik Zakładu: prof. zw. dr hab. Magdalena Wandzioch

Temat badawczy: HYBRYDYCZNOŚĆ WOBEC KONWENCJI LITERACKICH

Celem zadania jest badanie różnych form i gatunków literackich, w jakich hybrydyczność występuje. Dotychczasowe badania pozwoliły stwierdzić, że zjawisko to występuje zarówno w prozie narracyjnej, w formach długich i krótkich, jak i w teatrze, zwłaszcza współczesnym. Dotyczy to „teatru Codzienności” i „tekstów na scenę”.

Fenomen hybrydyczności badany jest w powieści francuskiej i frankofońskiej. W przypadku powieści francuskiej, której nowoczesna forma datuje się od wieku XVIII, analiza zjawiska hybrydyczności rozpoczyna się właśnie od tego okresu.

W literaturze francuskiej epoki Oświecenia, szczególnie w powieści pierwszoosobowej hybrydycznośc dotyczy tak formy (listy, pamiętniki, dzienniki i wspomnienia) jak i treści (np. powieść jednocześnie filozoficzna i, libertyńska).

Proza narracyjna wieku XIX, wzorem poprzedniej epoki, odrzuca mimetyzm formalny i wszelkie konwencje gatunkowe. Widoczne jest to szczególnie w formach krótkich, takich jak baśń, nowela, opowiadanie, ale również w utworach wykorzystujących dawne formy (np. powieść neogotycka)

Hybrydyczność dotyczy także francuskojęzycznej literatury belgijskiej, szczególnie jest widoczna u pisarzy, którzy nie wpisują się w główne nurty literackie.

W wieku XX i XXI fenomen hybrydyczności pojawia się również w literaturze francuskojęzycznej Maghrebu i literaturze krajów afrykańskich. W przypadku tych literatur, hybrydyczność może być postrzegana nie tylko jako kategoria estetyczna czy literacka , ale jako wynik przenikania się kultur europejskiej i rodzimej. Jest to szczególny przypadek kultury postkolonialnej.

Hybrydyczność jest zjawiskiem interdyscyplinarnym, znajdującym swoje odbicie np. w literaturze i filmie. Świadczy o tym nowa forma „gore”.

Pracownicy zakładu: